Kategoria: Dźwięczący ekran

WZORY ZNAKOMITEJ ROBOTY

Suita ze Złotych gór jest nadal wykonywana, co niezwykle rzadko 6taje się udziałem utworów filmowych, których efeme­ryczna popularność szybko mija. Sam Eisler konsekwentnie realizował swoje hasła, opracowu­jąc muzycznie nieliczne tylko sceny, ale za to z troską o lo­giczny przebieg formy, niebanalną harmonię i instrumentację. Jego partytury do filmów Jorisa Ivensa, czy utworów realizo­wanych później w Stanach Zjednoczonych, ciągle są analizo­wane i uznane za wzory znakomitej roboty.

Cześć! Miło mi gościć Cię na serwisie w całości poświęconym rozrywce. Bardzo mi miło, że tutaj trafiłeś i mam nadzieję, że zostaniesz moim czytelnikiem na dłuższy okres czasu! Pozdrawiam gorąco!

W MASOWEJ SKALI

Ale w skali masowej muzyka filmowa oparła się zarówno ata­kom z zewnątrz, jak i od wewnątrz przeprowadzanym refor­mom. Coraz to nowe fakty udowadniały, że muzyki.filmowej nie można traktować po prostu jako pewnej odmiany muzyki. Badana, i opisywana wypróbowanymi metodami analizy mu­zykologicznej, nie mieści się w żadnych systemach, nie uznaje żadnych norm poza prawami techniki dźwiękowej filmu, które przecież są natury całkowicie pozaartystycznej. Czy może istnieć muzyka pozbawiona formy, stylu i wyrazu?

Cześć! Miło mi gościć Cię na serwisie w całości poświęconym rozrywce. Bardzo mi miło, że tutaj trafiłeś i mam nadzieję, że zostaniesz moim czytelnikiem na dłuższy okres czasu! Pozdrawiam gorąco!

SFORMUŁOWANIE PYTANIA

Już samo sformułowanie takiego pytania wydaje się nonsensem. A je­dnak muzyka filmowa nie ma własnych form, lecz tylko posłu­guje się szczątkami form wykształconych w ciągu wieków przez różne gatunki. Podobnie przedstawia się sprawa stylu. Muzyka filmowa wprawdzie chętnie sięga do środków wyra­zowych muzyki XIX w., ale nie oznacza to, że przyswoiła so­bie styl romantyczny czy neoromantyczny. Przy szczegółpwych badaniach można by wskazać ńa pewne elementy takiego lub innego stylu historycznego czy indywidualnego, ale występują one w tak szczególnym następstwie i zmieniają się tak nie­oczekiwanie nawet w obrębie jednego dzieła, że lepiej jest z tych kategorii zrezygnować.

Cześć! Miło mi gościć Cię na serwisie w całości poświęconym rozrywce. Bardzo mi miło, że tutaj trafiłeś i mam nadzieję, że zostaniesz moim czytelnikiem na dłuższy okres czasu! Pozdrawiam gorąco!

TONACJE DUROWE

Tonacje durowe towarzyszą scenom pogodnym, mollowe — rezerwuje się dla smutnych. Okazuje się jednak, że tam gdzie twórcy rezygnują z tego prymitywnego katalogu, a twórcy współcześni już ra­czej w ogóle się nim nie posługują, sprawa wyrazu nie przed­stawia się wcale prosto. Przede wszystkim wyraz muzyki za­leżny jest nie od… muzyki, lecz od towarzyszącego jej obrazu, a raczej od sytuacji dramatycznej. Może ona spowodować, że marsz weselny zabrzmi ironicznie i gorzko, wzniosła muzyka religijna wyda nam się straszna i pełna grozy, a w najbanal­niejszym utworze odnajdziemy głębię ekspresji.

Cześć! Miło mi gościć Cię na serwisie w całości poświęconym rozrywce. Bardzo mi miło, że tutaj trafiłeś i mam nadzieję, że zostaniesz moim czytelnikiem na dłuższy okres czasu! Pozdrawiam gorąco!